Blog

Bir iş görüşmesine gittiğinizde veya işe başladığınızda, teknik becerilerinize (pipetleme, cihaz kullanımı vb.) odaklanırsınız. Ancak sizi işe alan Laboratuvar Müdürü veya Kalite Güvence (QA) Yöneticisi için çok daha kritik, genellikle sözlü olarak sorulmayan ama gözlemlenen "gizli" bir yetkinlik kriteri vardır: Dokümantasyon Disiplini.

Kariyerinizin başında CV'nizi teknik yetkinliklerle (HPLC, PCR, Mikrobiyoloji) doldurmaya odaklanırsınız. Ancak iş görüşmesine gittiğinizde, özellikle çok uluslu firmalarda veya tehlikeli kimyasallarla çalışan tesislerde (Petrokimya, İlaç), İK uzmanlarının ve Laboratuvar Müdürlerinin aradığı kritik bir özellik daha vardır: Güvenlik Bilinci (Safety Mindset).

Kalite Kontrol laboratuvarlarında çalışan mikrobiyologlar genellikle "Rutin Analist" olarak görülür. Ekim yap, inkübe et, sayım yap, raporla. Ancak bu rutinin dışına çıkıp, "Bu metot gerçekten doğru mu çalışıyor?" sorusunu soran ve bunu kanıtlayan mikrobiyologlar, sektörün en çok aranan "Validasyon Uzmanları"na dönüşür.

Üniversiteden yeni mezun olmuş bir kimyagerin veya biyoloğun CV'sine baktığınızda genellikle şu yetkinlikleri görürsünüz: "HPLC teorisine hakim", "GC analizleri yapabilir", "Laboratuvar cihazlarını tanır". İşverenler bu teorik bilgiyi elbette önemser. Ancak bir adayı laboratuvara deneme sürecine (oryantasyon) aldıklarında, laboratuvar yöneticisinin gözlemlediği ilk şey adayın cihazın tuşlarına nasıl bastığı değildir; adayın bir kimyasal şişesini nasıl tuttuğu, kapağını nereye koyduğu ve spatülü nasıl kullandığıdır.

Moleküler Biyoloji, Genetik, Biyomühendislik veya Eczacılık bölümlerinden mezun olan adayların kariyer yolları genellikle bellidir: Ya akademide yüksek lisans/doktora yapmak ya da hastanelerin, genetik tanı merkezlerinin veya ilaç firmalarının ıslak laboratuvarlarında (wet lab) pipetaj ağırlıklı Ar-Ge veya Kalite Kontrol pozisyonlarında çalışmak.

Genomik veri analizinin (NGS) parladığı bir çağda yaşıyoruz. CV'nize "DNA dizileme analizi yapabilirim" yazmak kesinlikle güçlü bir adımdır. Ancak ilaç endüstrisinin (Pharma), biyoteknoloji devlerinin ve akademi dünyasının arka kapısından içeri girdiğinizde, milyonlarca dolarlık Ar-Ge bütçelerinin DNA'ya değil, doğrudan Proteinlere (Hedef Moleküller) harcandığını görürsünüz.

Eczacılık, Kimya veya Moleküler Biyoloji bölümünden mezun olan bir adayın önünde geleneksel bir kariyer yolu vardır: Laboratuvara girmek, deney tüpleriyle çalışmak, hücre kültürü yapmak veya sentez kurgulamak. Bu "Islak Laboratuvar" (Wet Lab) becerileri elbette paha biçilemezdir. Ancak dünyanın en büyük ilaç şirketlerinin (Pfizer, Novartis, Roche, AstraZeneca) Ar-Ge yatırımlarına baktığınızda, bütçenin giderek artan bir şekilde beyaz önlüklü araştırmacılardan, bilgisayar başında kod yazan ve 3 boyutlu molekül simülasyonları yapan uzmanlara kaydığını görürsünüz.

Üniversiteden mezun olan Biyologların, Moleküler Biyologların, Kimyagerlerin ve Gıda Mühendislerinin büyük bir çoğunluğu CV'lerinin "Teknik Beceriler" (Hard Skills) bölümüne mutlaka "ELISA" yazar. Çünkü laboratuvar derslerinde en az bir kez bu işlem yapılmış veya teorisi görülmüştür.

Gıda Mühendisliği, Biyoloji veya Gıda Teknolojisi bölümlerinden mezun olduğunuzda, sektörün sizi en çok istihdam ettiği departman genellikle Kalite Kontrol (QC) ve Kalite Güvence (QA) departmanlarıdır. Bir çikolata fabrikasından, bir süt işletmesine veya dev bir catering firmasına kadar her gıda tesisinde laboratuvar zorunludur.

Üniversiteden mezun olan adayların CV'leri genellikle benzer teknik becerilerle doludur: HPLC, PCR, Titrasyon, Mikrobiyolojik Ekim... Ancak çok uluslu şirketlerin, kurumsal ilaç firmalarının (Novartis, Pfizer) veya büyük endüstriyel laboratuvarların İnsan Kaynakları (İK) departmanları, yüzlerce CV arasından "Geleceğin Yöneticisini" ararken teknik bilginin ötesine bakar. Onlar, "Sistem Kuran ve Süreç İyileştiren" (Process Improver) zihniyete sahip adayları ararlar.